{"id":1318,"date":"2021-10-03T04:38:24","date_gmt":"2021-10-03T04:38:24","guid":{"rendered":"http:\/\/dsz.katowice.pl\/przekazywanie-zycia-copy\/"},"modified":"2021-10-03T04:38:50","modified_gmt":"2021-10-03T04:38:50","slug":"przekazywanie-zycia2","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/dsz.katowice.pl\/?p=1318","title":{"rendered":"Przekazywanie \u017cycia"},"content":{"rendered":"\t\t
\n\t\t\t\t\t\t
\n\t\t\t\t\t\t
\n\t\t\t\t\t
\n\t\t\t
\n\t\t\t\t\t\t
\n\t\t\t\t
\n\t\t\t\t\t\t\t\t\t

<\/p>\n

PRZEKAZYWANIE \u017bYCIA<\/strong>, pro-kreacja – proces po\u0142\u0105czenia m\u0119skich kom\u00f3rek rozrodczych z \u017ce\u0144skimi z intencj\u0105 zainicjowania nowego ludzkiego istnienia. Problem p.\u017c. posiada szczeg\u00f3ln\u0105 donios\u0142o\u015b\u0107, bowiem odnosi si\u0119 do zasadniczej kwestii ludzkiego istnienia na ziemi. Jednak pogl\u0105dy co do sposob\u00f3w jego realizacji s\u0105 do\u015b\u0107 zr\u00f3\u017cnicowane. Wynika to z faktu, \u017ce prokreacja odnosi si\u0119 nie tylko do aspektu biologiczno-medycznego pocz\u0119cia i wydania na \u015bwiat nowego \u2192 \u017cycia., lecz obejmuje tak\u017ce ca\u0142e spektrum problem\u00f3w zwi\u0105zanych z rozumieniem cz\u0142owieka i jego egzystencji. Dlatego zasadnicze kryteria p.\u017c. w du\u017cej mierze uzale\u017cnione s\u0105 od przes\u0142anek filozoficznych funkcjonuj\u0105cych w obr\u0119bie wyznawanego \u015bwiatopogl\u0105du czy religii. Najbardziej rozpowszechnionym pogl\u0105dem jest przekonanie, \u017ce tendencja do p.\u017c. innemu cz\u0142owiekowi jest naturalna i nie wymaga \u017cadnego dalszego usprawiedliwienia. Cz\u0119sto wyrasta z tego inne przekonanie, a mianowicie, \u017ce cz\u0142owiek ma prawo do p.\u017c. i zrodzenia potomstwa w spos\u00f3b dowolny; ma tak\u017ce prawo do posiadania dziecka. Takie przekonanie odsy\u0142a na plan dalszy ewentualne sposoby realizacji prokreacji. W zwi\u0105zku z tym p.\u017c. mo\u017ce si\u0119 dokonywa\u0107 w obr\u0119bie ma\u0142\u017ce\u0144stwa albo poza nim; mo\u017ce by\u0107 realizowane drog\u0105 naturaln\u0105 albo – w razie konieczno\u015bci – za pomoc\u0105 technik \u2192 sztucznego zap\u0142odnienia. Personalistyczno-chrze\u015bcija\u0144skie rozumienie p.\u017c. odbiega jednak od powy\u017cszego pogl\u0105du. Wskazuje na obraz cz\u0142owieka i wyp\u0142ywaj\u0105ce z niego normy moralne, kt\u00f3re s\u0105 odmienne od zasygnalizowanego podej\u015bcia naturalistyczno-liberalnego.<\/p>\n

<\/p>\n

<\/p>\n

1. PERSONALISTYCZNE KRYTERIA PRZEKAZYWANIA LUDZKIEGO \u017bYCIA W perspektywie personalisyczno-chrze\u015bcija\u0144skiej wskazuje si\u0119 na dwie podstawowe warto\u015bci, kt\u00f3re reguluj\u0105 proces p.\u017c.: \u017cycie istoty ludzkiej po jej zrodzenia w ma\u0142\u017ce\u0144stwie (DV Wst\u0119p 4). Te dwie warto\u015bci wyznaczaj\u0105 nast\u0119puj\u0105ce kryteria p.\u017c.: 
1\u00b0 w prokreacj\u0119 zaanga\u017cowana jest osoba jako ca\u0142o\u015b\u0107, 
2\u00b0 osoba uczestniczy w p.\u017c. we w\u0142a\u015bciwej sobie dynamice, 
3\u00b0 prokreacja dokonuje si\u0119 w \u015bwietle specyficznej dla cz\u0142owieka celowo\u015bci, 
4\u00b0 uczestnictwo w prokreacji dokonuje si\u0119 w perspektywie transcendencji (D. Tettamanzi). 
ZAANGA\u017bOWANIE OSOBY W CA\u0141EJ JEJ INTEGRALNO\u015aCI. Antropologia personalistyczna ujmuje cz\u0142owieka jako jedno\u015b\u0107 pierwiastka cielesnego i duchowego. St\u0105d te\u017c mi\u0142o\u015b\u0107 os\u00f3b z\u0142\u0105czonych w\u0119z\u0142em ma\u0142\u017ce\u0144skim ma wymiar tak cielesny, jak i duchowy. \u201eCz\u0142owiek jako duch uciele\u015bniony, czyli dusza, kt\u00f3ra si\u0119 wyra\u017ca poprzez cia\u0142o, i cia\u0142o formowane przez nie\u015bmiertelnego ducha, powo\u0142any jest do mi\u0142o\u015bci w tej w\u0142a\u015bnie swojej zjednoczonej ca\u0142o\u015bci. Mi\u0142o\u015b\u0107 obejmuje r\u00f3wnie\u017c cia\u0142o ludzkie, a cia\u0142o uczestniczy w mi\u0142o\u015bci duchowej” (FC 11). W zwi\u0105zku z tym prokreacja nie mo\u017ce by\u0107 traktowana wy\u0142\u0105cznie jako czysty fakt biologiczny. Cz\u0142owiek uczestniczy w niej w swojej integralno\u015bci cielesno-duchowej, przez co p.\u017c. jest wyrazem mi\u0142o\u015bci mi\u0119dzy osobami ma\u0142\u017conk\u00f3w. \u201eZrodzenie osoby ludzkiej powinno by\u0107 […] owocem i kresem mi\u0142o\u015bci oblubie\u0144czej. Tak wi\u0119c pochodzenie istoty ludzkiej jest wynikiem przekazywania \u017cycia zwi\u0105zanego nie tylko z jed no\u015bci\u0105 biologiczn\u0105, lecz r\u00f3wnie\u017c duchow\u0105 rodzic\u00f3w z\u0142\u0105czonych w\u0119z\u0142em ma\u0142\u017ce\u0144skim” (DV II 4b). 
DYNAMIKA OSOBY W PRZEKAZYWANIU \u017bYCIA. Dynamik\u0105 w\u0142a\u015bciw\u0105 dla osoby jest to, \u017ce staje si\u0119 ona darem dla drugiego cz\u0142owieka. Tylko w ten spos\u00f3b dokonuje si\u0119 jej ca\u0142kowite spe\u0142nienie. Przypomina o tym Sob\u00f3r Watyka\u0144ski II, stwierdzaj\u0105c: \u201ecz\u0142owiek b\u0119d\u0105c jedynym na ziemi stworzeniem, kt\u00f3rego B\u00f3g chcia\u0142 dla niego samego, nie mo\u017ce odnale\u017a\u0107 si\u0119 w pe\u0142ni inaczej jak tylko poprzez bezinteresowny dar z samego siebie” (KDK 24). Dynamika bycia darem ujawnia si\u0119 szczeg\u00f3lnie jasno w intymnej relacji ma\u0142\u017conk\u00f3w. Jest to zarazem bardzo konkretny wyraz ich wzajemnej mi\u0142o\u015bci, kt\u00f3ry naturalnie prowadzi do p.\u017c. ludzkiego i zrodzenia potomstwa. \u015awiadomo\u015b\u0107 bycia darem dla drugiej osoby otwiera przestrze\u0144, w kt\u00f3rej drugi cz\u0142owiek (wsp\u00f3\u0142ma\u0142\u017conek), jak i pojawiaj\u0105ce si\u0119 nowe \u017cycie odczytywane s\u0105 w tym samym kluczu daru i warto\u015bci. Ta perspektywa daru ujawnia istotny charakter samego \u2192 aktu ma\u0142\u017ce\u0144skiego. Aspekt zjednoczenia os\u00f3b w mi\u0142o\u015bci \u0142\u0105czy si\u0119 \u015bci\u015ble z funkcj\u0105 prokreacyjn\u0105. Otwarcie na dar osoby-ma\u0142\u017conka jest zarazem otwarto\u015bci\u0105 na dar nowej osoby (kt\u00f3ra mo\u017ce si\u0119 pocz\u0105\u0107 z tego zwi\u0105zku). Wyra\u017anie wskaza\u0142 na to papie\u017c Pawe\u0142 VI, m\u00f3wi\u0105c o \u201eustanowionym przez Boga nierozerwalnym zwi\u0105zku, kt\u00f3rego cz\u0142owiekowi nie wolno samowolnie zrywa\u0107, mi\u0119dzy dwojakim znaczeniem tkwi\u0105cym w stosunku ma\u0142\u017ce\u0144skim: mi\u0119dzy oznaczaniem jedno\u015bci i oznaczaniem rodzicielstwa” (HV 12). 
PROKREACJA W \u015aWIETLE SPECYFICZNEJ DLA CZ\u0141OWIEKA CELOWO\u015aCI. P.\u017c. innemu cz\u0142owiekowi posiada swoj\u0105 wewn\u0119trzn\u0105 celowo\u015b\u0107, kt\u00f3rej istota przekracza celowo\u015b\u0107 (intencj\u0119) podmiot\u00f3w dzia\u0142ania, czyli rodzic\u00f3w. Oznacza to, \u017ce nowe \u017cycie, kt\u00f3re jest powo\u0142ywane do istnienia, ma sw\u00f3j w\u0142asny cel. Nie mo\u017ce ono by\u0107 traktowane wy\u0142\u0105cznie jako \u015brodek do jaki\u015b cel\u00f3w okre\u015blonych przez ma\u0142\u017conk\u00f3w. Osoba, kt\u00f3ra powstaje na skutek pocz\u0119cia posiada swoj\u0105 w\u0142asn\u0105 to\u017csamo\u015b\u0107 (jej specyficzny genotyp jest od samego pocz\u0105tku potwierdzeniem jej niepowtarzalno\u015bci) i warto\u015b\u0107, okre\u015blan\u0105 mianem godno\u015bci. Dlatego takie istnienie powinno by\u0107 oczekiwane z motyw\u00f3w mi\u0142o\u015bci i postawa mi\u0142o\u015bci jest jedynym adekwatnym ustosunkowaniem si\u0119 do niego. Jak stwierdza K. Wojty\u0142a, \u201eosoba jest takim bytem, ze w\u0142a\u015bciwe i pe\u0142nowarto\u015bciowe odniesienie do niej stanowi mi\u0142o\u015b\u0107” (Mi\u0142o\u015b\u0107 i odpowiedzialno\u015b\u0107). Z tej perspektywy jasne si\u0119 staje, \u017ce rodzice nie maj\u0105 prawa do dziecka w znaczeniu posiadania prawa do w\u0142asno\u015bci. 
PRZEKAZYWANIE \u017bYCIA w PERSPEKTYWIE TRANSCENDENCJI. Z chrze\u015bcija\u0144skiego punktu widzenia prokreacja jest aktem religijnym i musi by\u0107 ujmowana w perspektywie przekraczaj\u0105cej doczesno\u015b\u0107. Fakt ten pod kre\u015bl\u0105 Sob\u00f3r Watyka\u0144ski II: \u201eNiech za\u015b wszyscy wiedz\u0105, \u017ce \u017cycie ludzkie i zadanie przekazywania go nie ograniczaj\u0105 si\u0119 tylko do perspektywy doczesno\u015bci, i nie mog\u0105 tylko w niej samej znajdowa\u0107 swego wymiaru i zrozumienia, lecz maj\u0105 zawsze odniesienie do wiecznego przeznaczenia cz\u0142owieka” (KDK 51). W ostatecznej perspektywie \u017cycie ludzkie nie jest jedynie owocem mi\u0142o\u015bci rodzic\u00f3w, ale wyp\u0142ywa z mi\u0142o\u015bci samego Boga. On bowiem jest Stworzycielem wszystkiego, co istnieje. Mi\u0142o\u015b\u0107 pomi\u0119dzy ma\u0142\u017conkami jest form\u0105 partycypacji w mi\u0142o\u015bci Bo\u017cej; tylko B\u00f3g jest pe\u0142ni\u0105 mi\u0142o\u015bci i pierwszym dawc\u0105 tej mi\u0142o\u015bci. Jak stwierdza Jan Pawe\u0142 II, \u201eu pocz\u0105tku ka\u017cdej osoby ludzkiej znajduje si\u0119 stw\u00f3rczy akt Boga: \u017caden cz\u0142owiek nie przychodzi na \u015bwiat przez przypadek; jest on zawsze wyrazem stw\u00f3rczej mi\u0142o\u015bci Boga” (Odpowiedzialne rodzicielstwo. Ma\u0142\u017conkowie poprzez podejmowanie prokreacji wsp\u00f3\u0142pracuj\u0105 ze Stw\u00f3rc\u0105. Proces p.\u017c. jest w\u00f3wczas przed\u0142u\u017ceniem stw\u00f3rczego dzia\u0142ania samego Boga. Termin procreare znajduje tu w\u0142a\u015bciwe swoje zastosowanie: wsp\u00f3\u0142dzia\u0142a\u0107 (pro-) z Bogiem, kt\u00f3ry jest pierwszym i zasadniczym \u201eKreatorem” – kt\u00f3ry dokonuje procesu stw\u00f3rczego (-creare) (D. Tettamanzi).<\/p>\n

<\/p>\n

<\/p>\n

2. KONKLUZJE W my\u015bli personalistyczno–chrze\u015bcija\u0144skiej p.\u017c. jest aktem g\u0142\u0119boko osadzonym w \u017cyciu osobowym cz\u0142owieka i w perspektywie jego transcendentnego przeznaczenia. Fakt ten sprawia, \u017ce nie mo\u017ce by\u0107 ono uto\u017csamione z naturalistyczn\u0105 funkcj\u0105 p\u0142odzenia-reprodukcji. Godno\u015b\u0107 nowego \u017cycia, kt\u00f3re pojawia si\u0119 jako owoc prokreacji, nie pozwala na odseparowanie proces\u00f3w biologicznych od kontekstu mi\u0142o\u015bci mi\u0119dzy ma\u0142\u017conkami, kt\u00f3ra posiada ca\u0142kowicie osobowy rys. Powstaj\u0105ce nowe \u017cycie musi by\u0107 traktowane z nale\u017cnym szacunkiem, co oznacza, \u017ce nie mo\u017ce by\u0107 ono wy\u0142\u0105cznie postrzegane jako \u015brodek do cel\u00f3w okre\u015blonych przez rodzic\u00f3w, nawet gdy s\u0105 to cele bardzo wznios\u0142e. Ka\u017cde nowe \u017cycie jest celem samym w sobie i to wyznacza podstawowy spos\u00f3b, w jaki nale\u017cy je traktowa\u0107.<\/p>\n

<\/p>\n

<\/p>\n

LITERATURA KDK 50-51; HV 8-13; DV; KKK 2366-2372; Jan Pawe\u0142 II: FC 11-12, 28–35; Odpowiedzialne rodzicielstwo. Przem\u00f3wienie do kap\u0142an\u00f3w uczestnicz\u0105cych w sympozjum (17 LX 1983), (w:) IGP VT(1983) t. 2. W. Bo\u0142oz, \u017bycie w ludzkich r\u0119kach. Podstawowe zagadnienia bioetyczne, Warszawa 1997; D. Tettamanzi, Procreazione, (w:) ten\u017ce, Dizionario di bioetica, Casale Monfermo 2002; K. Wojty\u0142a, Mi\u0142o\u015b\u0107 i odpowiedzialno\u015b\u0107, Lublin 1986.<\/p>\n

<\/p>\n

<\/p>\n

Grzegorz Ho\u0142ub (Encyklopedia bioetyki) <\/p>\n

<\/p>\t\t\t\t\t\t\t\t<\/div>\n\t\t\t\t<\/div>\n\t\t\t\t\t<\/div>\n\t\t<\/div>\n\t\t\t\t\t<\/div>\n\t\t<\/section>\n\t\t\t\t<\/div>\n\t\t","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

PRZEKAZYWANIE \u017bYCIA, pro-kreacja – proces po\u0142\u0105czenia m\u0119skich kom\u00f3rek rozrodczych z \u017ce\u0144skimi z intencj\u0105 zainicjowania nowego ludzkiego istnienia. Problem p.\u017c. posiada szczeg\u00f3ln\u0105 donios\u0142o\u015b\u0107, bowiem odnosi si\u0119 do zasadniczej kwestii ludzkiego istnienia na ziemi. Jednak pogl\u0105dy co do sposob\u00f3w jego realizacji s\u0105 do\u015b\u0107 zr\u00f3\u017cnicowane. Wynika to z faktu, \u017ce prokreacja odnosi si\u0119 nie tylko do aspektu biologiczno-medycznego […]<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":1138,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"site-sidebar-layout":"default","site-content-layout":"default","ast-site-content-layout":"","site-content-style":"default","site-sidebar-style":"default","ast-global-header-display":"","ast-banner-title-visibility":"","ast-main-header-display":"","ast-hfb-above-header-display":"","ast-hfb-below-header-display":"","ast-hfb-mobile-header-display":"","site-post-title":"","ast-breadcrumbs-content":"","ast-featured-img":"","footer-sml-layout":"","theme-transparent-header-meta":"default","adv-header-id-meta":"","stick-header-meta":"","header-above-stick-meta":"","header-main-stick-meta":"","header-below-stick-meta":"","astra-migrate-meta-layouts":"default","ast-page-background-enabled":"default","ast-page-background-meta":{"desktop":{"background-color":"var(--ast-global-color-4)","background-image":"","background-repeat":"repeat","background-position":"center center","background-size":"auto","background-attachment":"scroll","background-type":"","background-media":"","overlay-type":"","overlay-color":"","overlay-opacity":"","overlay-gradient":""},"tablet":{"background-color":"","background-image":"","background-repeat":"repeat","background-position":"center center","background-size":"auto","background-attachment":"scroll","background-type":"","background-media":"","overlay-type":"","overlay-color":"","overlay-opacity":"","overlay-gradient":""},"mobile":{"background-color":"","background-image":"","background-repeat":"repeat","background-position":"center center","background-size":"auto","background-attachment":"scroll","background-type":"","background-media":"","overlay-type":"","overlay-color":"","overlay-opacity":"","overlay-gradient":""}},"ast-content-background-meta":{"desktop":{"background-color":"var(--ast-global-color-5)","background-image":"","background-repeat":"repeat","background-position":"center center","background-size":"auto","background-attachment":"scroll","background-type":"","background-media":"","overlay-type":"","overlay-color":"","overlay-opacity":"","overlay-gradient":""},"tablet":{"background-color":"var(--ast-global-color-5)","background-image":"","background-repeat":"repeat","background-position":"center center","background-size":"auto","background-attachment":"scroll","background-type":"","background-media":"","overlay-type":"","overlay-color":"","overlay-opacity":"","overlay-gradient":""},"mobile":{"background-color":"var(--ast-global-color-5)","background-image":"","background-repeat":"repeat","background-position":"center center","background-size":"auto","background-attachment":"scroll","background-type":"","background-media":"","overlay-type":"","overlay-color":"","overlay-opacity":"","overlay-gradient":""}},"footnotes":""},"categories":[40],"tags":[],"class_list":["post-1318","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-troska-o-zycie"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/dsz.katowice.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/1318","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/dsz.katowice.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/dsz.katowice.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/dsz.katowice.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/dsz.katowice.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=1318"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/dsz.katowice.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/1318\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":1319,"href":"https:\/\/dsz.katowice.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/1318\/revisions\/1319"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/dsz.katowice.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/media\/1138"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/dsz.katowice.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=1318"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/dsz.katowice.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=1318"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/dsz.katowice.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=1318"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}